او...

او

تو بودی

که بر بیابان وزیدی و

خاک و سنگ جان گرفت

ماه

مُرد و

کنده‌ها

اسکلتِ اسبی شد

که در باد می‌تاخت

                      (٣٠/ اردیبهشت/ ٨٣)

  
نویسنده : درخت ابدی ; ساعت ۳:٢٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٥/۸
تگ ها : دفتر شعر