دنیای دوگانه‌ی ما

شب می‌خوابیم و روز بیدار می‌شویم.

تیترِ روزنامه‌ها را می‌خوانیم و باور نمی‌کنیم که اوضاع چنین و چنان که می‌پندارند باشد. می‌رویم سراغِ بیگانه‌ها.

بعضی سایت‌ها فی.لطر شده. خدا زنده نگه دارد فیل‌افکن را. (می‌گویند این جرم  سه ماه زندان دارد. پس چرا بیش‌ترِ ما آزاد می‌گردیم؟!)

روزها فرسوده می‌شویم و شب‌ها با فارسی-وان یا سریال‌های طنز تجدیدِ قوا می‌کنیم.

با وقاحت، آمارهای عوضی می‌دهند و تصور می‌کنند بقیه خر تشریف دارند، اما واقعیت چیزِ دیگری می‌گوید. (خدایا، طنز را از ما بگیری، ما به کدام گوری پناه ببریم؟)

                                              ***

این فهرست تا ابدالآباد ادامه دارد.

همه‌ی ما می‌دانیم چیزی وجود دارد که خیلی بی‌سر و صدا و مسالمت‌آمیز دارد به حیاتش ادامه می‌دهد. می‌دانیم که ما هم‌زمان در دو دنیا زندگی می‌کنیم و بسته به هر کدام، هویتمان تغییر می‌کند. هم وضعِ موجود را می‌پذیریم و هم خودمان را عاصی نشان می‌دهیم.

اما هیچ‌کس باور نمی‌کند که کدام راست است و کدام دروغ!

پ.ن: به قولِ کولاکوفسکیِ بزرگ، ما در دروغِ مقدس زندگی می‌کنیم. مردم عجیبی هستیم. مدام در دو دنیای موازی در رفت و آمدیم.

  
نویسنده : درخت ابدی ; ساعت ٦:٥٥ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/۸/۸