آموختن از رگبار

«رفتاری هست که باید از رگبار آموخت. وقتی که ناگهان با رگباری مواجه می‌شوی٬ سعی می‌کنی خیس نشوی و در امتدادِ جاده می‌دوی. اما حتا با عبور از زیرِ ایوانِ خانه‌ها هم باز خیس خواهی شد. اما اگر از پیش اندیشه‌ خویش را آماده‌ی باران سازی٬ آن‌هنگام که باران بر تو می‌بارد٬ سردرگم نیستی٬ اگرچه بازهم به همان اندازه خیس خواهی شد. این فهم در موردِ هرچیزی در زندگی صدق می‌کند.»

   (از هاگاکوره٬ کتاب سامورایی٬ یاماموتو چونه‌تومو٬ ترجمه‌ی سید رضا حسینی٬ نشر چشمه٬ چاپ دوم: 1389٬ ص47)

/ 14 نظر / 28 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زرى

رگبار كه كار خودش را مى كند و رفتارش يكسان است، فاعل ما هستيم كه مى توانيم به يكباره يا با تامل واكنش نشان دهيم، بنابراين رگبار نمى تواند چيزى به ما بياموزد، اين طور نيست؟

اكرم

حكمت ژرف و شگفت اين سخنان آدمي را چنان مسحور مي‌كند كه گويي صدهزار خورشيد يك‌باره در ذهنت روشن مي‌شوند. ناگهان دري از ادراك گشوده مي‌شود كه گويي تا كنون نابينا بوده‌اي! سپاسگزار درخت عزيز

آسمان

برای کشتی های بی حرکت موجها تصمیم میگیرند

آنا

رگبار که گرفت گریزی از خیس شدن نیست

ميله بدون پرچم

سلام ياد اون معماي معروف افتادم : در زير باران بايد دويد يا خير!؟ مسائل و فرمول هاي فيزيك و رياضي و محاسبات مربوطه را كه كنار بگذاريم نتايج نشان مي دهد اگر مسافتي كه زير باران حركت مي كنيد بيشتر از 100 متر است خودتان را با دويدن عذاب ندهيد چون بيشتر خيس مي شويد [نیشخند]

آب‌گینه

بله. تشکّر بابتِ بازنشر.

فرزانه

سلام دقیقاً اینجاست که می گه آیا آنها که می دانند با آنها که نمی دانند برابر اند؟ لابد یه خبری هست

خانم مسافر

ممنونم کتاب رو هم حتما می خونم می دونم که سرطان هم جسم و هم روح رو تحت تاثیر قرار میده اما به قول آیدین آغداشلو آدم باید خیلی خودخواه باشه که خودکشی کنه

آنتی ابسورد

جالب بود

رضوانی

و خب اندیشه پیشینی برای رهایی از خی شدن در رگبار ملزم به ملزوماتی ست که گاهی ترجیح میدهی به جای مهیا نمودنشان خیس شوی :)