دایره‌ی بسته

"...نفی خشونت و جلوگیری از تسلط آن بر جامعه با استفاده‌ی دوباره از خشونت امکان‌پذیر نیست. پس باید به عملی پناه برد که ماهیتا نفی خشونت را همراه داشته باشد. تنها عملی که به نظر می‌رسد به شکلی مسالمت‌آمیز قادر به مقابله با خشونت باشد تفکر است. تفکر درباره‌ی مفهومِ خشونت هم‌زمان کوششی در جهت فهم و نقد آن، و آفرینشِ روابطِ اجتماعیِ جدید بدون استفاده از خشونت است. تعقل در مورد خشونت طریقه‌ای برای پشت سر گذاشتنِ منطق آن و دستیابی به واقعیتی است که نیروی گفتار و اندیشه را بر سیاستِ خشونت و خشونتِ سیاسی ارجح می‌داند..."

(بین گذشته و آینده، رامین جهانبگلو، نشر نی، ١٣٨۴، ص ٨٣)

پ.ن: خیلی جالب است. یک عده هر غلطی که دلشان خواست بکنند و یک عده هم باید بنشینند خیلی مسالمت‌آمیز، با تفکر، خشونت‌ها را تئوریزه کنند. انگار توی یک دایره‌ی بسته گیر افتادیم؛ اما مگر دایره‌ی باز هم داریم؟

/ 4 نظر / 5 بازدید
محمدرضا

سلام واقعا گتاب خیلی خوبیه. مقالات درخشانی داره. فرمودید : «یک عده هم باید بنشینند خیلی مسالمت‌آمیز، با تفکر، خشونت‌ها را تئوریزه کنند.» زیاد موافق نیستم آنهایی که خشونت را تئوریزه می کنند بوسیله ی تفکر به این تئوری ها رسیده باشند. شان و مرتبه ی تفکر از این اعمال بسی بالاتر است. در آینده در مورد تفکر و وضعیتش در ایران شاید مطالبی کوتاه نوشتم.

فرناز

همه ی عقده ها و شورش هایی که بوجود میاد به خاطر محدودیت ها و خشونت هاست ... یه روزی همه مون منفجر میشیم ...

ماهور

سلام... وقتی 1984 از جرج اورول رو خوندم خیلی مباحث برام هضم شد!! موفق باشید...