تداعی‌ها

چند روز پیش، بلوتوثی دیدم که مقایسه‌ی رانندگی در ایران و کشورهای قانون‌مدار بود. البته که طنز بود. ولی روزی نیست که بیرون باشم و نبینم راننده‌ها چقدر خودخواهانه ما عابران و حتا امثالِ خودشان را ندیده می‌گیرند. پشتِ فرمان که می‌نشینند فکر می‌کنند روی تختِ سلیمانند و دیگر به هیچ احدی توجه ندارند. این نگاهِ خودکامه کاملا این‌جا عادی است. واکنشِ ما؟ ترس و لرز. اعتراض. هیچ و پوچ.

می‌گویند سبیلِ گربه را بچینی، تعادلش را از دست می‌دهد. اما مگر این گربه‌ی پرمدعا و نه چندان ملوسِ ما تا حالا متعادل بوده؟ سال‌روز مشروطیت برای صاحبانش زهرِ هلاهل است و هیچ جا اسمی ازش نیست (انگار حکومتِ قانون لکه‌ی ننگی برای استبداد است) و در عوض، ریاکاری برای ماهِ مبارک غوغا می‌کند و از ماهِ قبلش همه باید بفهمند. روزِ قبلش هم، نزدیکِ اذان مغرب، چند نفر با لباسِ سر تا پا سفیدِ جنوبی که مثلا تلفیقِ معنویت و بومی‌گرایی است،  پشت یک یدک‌کشِ روبازِ وانت در خیابانِ انقلاب نشسته بودند و برطبل‌هایشان می‌کوبیدند. اما شوقِ کدام لقاء الله وقتی هنوز اندر خمِ یک کوچه‌ی دنیای ناقابلمان مانده‌ایم؟ بی‌خیال! یک ماه مملکت تعطیل است، حالا کمی غلیظ‌تر از ماه‌های دیگر.

وقتی همه‌ی این‌ها را کنارِ هم می‌گذارم، فقط تاسف می‌خورم و به خودم می‌گویم الحق که ما درکی از واقعیت نداریم.

پ.ن: امیدوارم مستندهایی را که در موردِ کشورهای مسلمان‌نشینِ متمدن‌تر در ماهِ رمضان ساخته شده دیده باشید. شخصا به همین ترکیه راضی‌ام، کشوری که مدرن‌سازی را تقریبا با ما شروع کرد و هنوز اسمِ آتاتورک روی فرودگاهِ بزرگِ استامبول مانده!

پ.ن٢: راستی، وقتی ما حالمون از این همه تکرار به هم می‌خوره، چی کار می ‌کنیم؟

/ 40 نظر / 4 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ميله بدون پرچم

سلام اين رياكاري بد بيمارييه ! از درون پوك مي كنه آدمارو... ديدم آدمايي رو كه فراموش كردن كه عقيده واقعيشون چيه! ... چند روزي نبودم! ممنونم كه زود متوجه عدم حضور شدي.

نیلو

بین حقیقت و آن چه باید باشه و واقعیت و آن چه انجام می شه، فاصله زیادی ایجاد شده و درست به همین دلیل و محسوس بودن واقعیت آن حقیقت زیر سوال می ره . متاسفم

محمد سرابی

اونوقت این باقی ماندن اسم آتاتورک به نظرت خوبه یا بده؟

رامک

پ.ن.2. هنر و ادبیات مال همین وقت هاست که همۀ درها بسته است. و روح آدمی باید بزند بیرون

عاتکه

اینا یه چشمشه...این قصه سر دراز دارد

Juno

مرسی از لطفتون :)

نوید

باید رهبرانمونو عوض کنیم ! هر طور شده! الان رهبران ایران با مردمش نامتجانس شده اند آن روز انشالله دور نیست

بهارآذر

بالا میاریم همه رو یه جا روی ورقه سفید !

ع ل ی ر ض ا

این ریاکاری یکی از ایرادهای فرهنگی ما بوده ولی الآن انگاری به اوجاش رسیده، طوریکه اصطلاح یا لقب "دو رو" دیگر واقعاً کفاف نمیدهد.