داستان‌های چند‌کلمه‌ای

پ.ن: داستانک‌هایی که در زیر می‌خوانید در اصل شش‌کلمه‌ای‌اند که ناچار در ترجمه گاهی کم و زیاد شده‌اند. در مقدمه‌ی این داستانک‌ها آمده است: " ما به اختصار سخن می‌گوییم: همینگوی یک‌بار داستانی با شش کلمه نوشت ("حراج: کفش بچه، تا حالا کسی نپوشیده.") و آن را بهترین کارش دانست. ما هم از نویسنده‌های علمی-تخیلی، فانتزی، و وحشت در حوزه‌های کتاب، تلویزیون، فیلم، و گیم خواستیم خودشان را امتحان کنند."

اصلِ داستان‌ها را در این‌جا ببینید.

 

١. برخورد در خلا. مدارها از هم دور می‌افتند. ای عشق، خدانگهدار.

                                                                                  دیوید برین

٢. از آسمان‌خراش‌های شعله‌ور، مردم بال در می‌آورند.

                                                                      گریگوری مگوآر

٣. می‌گویم خداحافظ، با دست‌های خونی.

                                                     فرانک میلر

۴. روزِ بی‌حاصل. عمرِ بی‌حاصل. بیابان، لطفا.

                                                         استیون مِرِتِسکی

۵. همدیگر را بوسیدیم. زن ذوب شد. زمین‌شور، لطفا.

                                                                    جیمز پاتریک کِلی

۶. من آینده‌ی توام، بچه. گریه نکن.

                                           استیون باکستر

٧. مرده‌ام. دلم برایت تنگ شده. بوس...؟

                                                   نیل گایمن

٨. بارید، بارید، بارید، و اصلا بند نیامد.

                                               هاوارد وال‌دراپ

٩. باهاش ازدواج نکن. خانه بخر.

                                        استیون آر. دونالدسون

١٠. ماشینِ زمان به آینده می‌رسد...کسی نیست.

                                                               هری هریسون

١١. تیک تاک تیک تاک تیک تاک.

                                      نیل استیونسون

١٢. گم‌شده‌ها باز پیدا شدند. چه بد!

                                            گرئرن گیبسون

١٣. دستِ آخر، دیگر حرفی نداشت.

                                          گریگوری مگوآر

/ 30 نظر / 6 بازدید
نمایش نظرات قبلی
نوید

شماره های 5 و 9 و13 عالی بودند

علیرضا

همهشان قشنگ هستند. بهنظرم به شعر شبیهاند.

محمدرضا

سلام جالب بود. یک داستان کوتاه از خوآن بوش نویسنده ی دومینیکنی خوانده بودم اولین بار . این داستانک ها هم برای خودش عالمی دارد!

peter

12 خط اول و که خوندم انگار این جریان واسه خودم اتفاق افتاده. فضا سازیت خیلی خوب بود[گل][گل]آفرین[دست]

دمادم

درخت جان من هنوز متوجه ناراحتی تو نشدم. اصلا براهنی چه ربطی به فردید داره؟ براهنی یه منتقد ادبی و یه رو شنفکره که زمانی گرایش چپ هم داشته. فردید چه ارتباطی با براهنی داره؟ ماجرای فردید مفصله وعملکردش روشنه .خودتم که درباره اش تحقیق کردی و میدونی. چه دلیلی داره ما این دونفرو بذاریم کنار هم؟و گذشته از اون جمله ای که خودت از براهنی نقل قول کردی که نقض کنندهی حرف خودته و چرا طالبانیسم؟ ارتباط این چیزها با همدیگه نتیجه ی نگاه فردیدی نیست؟ چرا جمله یابه این سادگی رو باید ژیچیدهکنیم و تازه کجایاین جمله غلطه مگه غیر از اینه؟ جمله ی خودتو می نویسم: "یه بار دیگه به جمله های آخرش دقت کنید. چه تفاوتی با طالبانیسم داره؟ بومی گرایی نویسنده های آمریکای لاتین خیلی با ما که با سد زبان فارسی روبروییم تفاوت داره. اونا با کانون های ادبی و فرهنگی دنیای غرب و جاهای دیگه (مثلا پاز با هند) ارتباط تنگاتنگ دارن و نگاهشون به فرهنگ و جامعه شون انتقادیه، نه اینکه مث چپ های ما دو تا داستان و کلمه ی محلی تو کارشون بیارن و فکر کنن دارن سنت هاشون رو تو کارشون وارد می کنن. این بومی گرایی به نظرم سطحی و تکراریه، چون قبلا امتحانش رو پس د

هومن

چقد زیبا بودن. البته بعضیشون به شعر می‌مونه. به لحاظ بلاغی کار سختیه نوشتن این جور داستانا. چون اگه غفلت کنی تبدیل به یه گفته‌ی تلگرافی می‌شه یا یه تصویر شاعرانه یا یه جمله‌ی قصار. مرسی.

داروگ

فقط شماره 12 جذبم کرد ! قطعن این روز ها مشکل از منه! به فرستنده دست نزن![چشمک]

منیره

نمی تونم انتخاب کنم همه قشنگند . 11 رو همه نوشتیم اما چون استیونسون نبودیم فقط شهامت چاپش رو نداشتیم .

مرمر

والله چه سبکهایی راه افتادن ما بیخیبریم. من ولی ترجیح میدم داستان داستان باشه.. اینها داستان نیستند از نظر من جمله هستند. بعضیهاشون که شبیه کاریکلماتور بودند.. خداییش اینطور پیش بریم فردا یکی میاد میگه > من؟ و بعد میگه این داستان یک کلمه ای بود!

ماهی

همش خوب بود هفت از همه بهتر بود