روزی...

روزی از دوستت دارم

آن‌قدر دور می‌شوم

تا از کوه

فقط رگه‌های برف ببینی

نکته‌ای در اثبات تنهایی

96/5/18

/ 11 نظر / 84 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مجید مویدی

سلام درخت جان ترکیبِ "فقط رگه های برف" منو یادِ توصیف های و فضاسازی های "آلن روب گریه" می ندازه، توی رمان "در تودرتو"(یا در هزارتو) به نظرم میاد با بیشتر شعرهایی که ازت خوندم، تفاوت های زیادی داره این یکی.

مدادسیاه

زمانی شروع کردم هر روز مطلبی بنویسم که در آن «دوستت دارم» باشد. البته گه گاه با ذکر منبع از دیگران نقل قول می کردم . مثلا از ناظم حکمت که فرموده «دوستت دارم چون نان و نمک». اگر در آن زمان شعرت را دیده بودم آن را نقل می کردم. گرچه شاید هنوز هم دیر نباشد چون احساسم به مخاطبم تغییری نکرده.

میله بدون پرچم

سلام شاید هم : حتا رگه‌های برف را هم نبینی[ناراحت]

کتانه

[گل]

مهران

نکته ای در اثبات تنهایی خیلی نامؤنوسه. به نظرم حتی اضافه میتونه باشه. در هر صورت خود دانی..

نسيم

چرا ديگه نمي نويسي درخت جان؟

فاطمه ام...

یادمه سه سالی اینجا رو میخوندم، از اون خواننده های که هیچ وقت پیام نمیذارن و توی سکوت نوشته های یکی رو دنبال میکنن، الان هم سه سالی میشه که اینجا رو نخوندم، ولی امشب وسط گشتن لابلای نوشته هام و آدمهای وبلاگی، اسم درخت ابدی رو سرچ کردم و از خوش شانسی کمرنگ من، درخت ابدی آخرین تاریخ آپدیتش هجده آبانه نود و ششه...برعکس خیلی از بلاگرهایی که آخرین آپدیتشون برمیگرده به هزار سال قبل..به هر حال پیام گذاشتم تا دیگه خواننده در سکوت نباشم و هم خوشحالی امشبم رو از یافتن یک عدد درخت ابدی ابراز کنم...همچنان ابدی بمونه این درخت ابدی.

زری ورپریده

چرا ترک وبلاگ کردی بلای اسمارت فون وبلاگ تو رو هم منقرض کرد[ناراحت]