این همه کتاب

«شاید معیارِ خواندنِ ما به جای شمارِ کتاب‌ها باید حال و هوایی باشد که پس از خواندنِ هر کتاب در ما پرورده می‌شود. چه اهمیت دارد که ما چه اندازه فرهمندیم و چه اندازه روزآمد، یا چند هزار کتاب خوانده‌ایم؟ مهم آن است که پس از خواندن چه احساسی داریم، چه می‌بینیم، چه می‌کنیم. آیا خیابان، ابرها، وجودِ دیگران برای ما مفهومی دارد؟ آیا خواندنْ ما را جسما زنده‌تر می‌کند؟»

(از مترجمان، خائنان؛ مته به خشخاش چند کتاب، حسن کامشاد، نشر نی، چاپ اول: 1386، ص 153-154)

/ 17 نظر / 29 بازدید
نمایش نظرات قبلی
تینا

تلنگر خوب و مهمی بود... پ.ن: ممنون از انتخاب شایسته ای که داشتی پ.ن1: خوشحالم که برقراری... البته اگر نبودی بیشتر متعجب می شدم...

مدادسیاه

سلام. حالا که همه موافقند من برای ایجاد هیجان هم که شده مخالفم. می ترسم این طور حرف ها به جای آن که ما را حساس تر و عمیق تر کند، توجیهی بشود برای تنبلی و کتاب نخوانی مان. به خصوص که ما همین جوری اش هم از کتاب نخوان ترین مردمان جهانیم.

فرزانه

سلام آيا خواندن جهان ما را تغيير مي دهد ؟ خيلي سوال مهميه خصوصاً با اين همه منابع براي خواندن براي اين که چي بخوانيم هم بايد آموزش ببينيم و دقت کنيم . اصلاً شايد مهم ترين کار دانشگاه همين باشد که اين را به دانشجو هايش ياد بدهد

تینا

نمی دونم این جمله که "هر وقت فرصتی پیش بیاد هستم"، مثبت است یا منفی... اما واقعا همینطوره اینجا برای ذهن آشفته من پناهگاه خوبی است...

رها

چقدر خوب بود این.. این رو باید بذارم تو پستی که هفته پیش نوشتم البته باز بهم حمله شد:))

مسافریادگیرنده

با نظر نویسنده موافقم. احساس بعد از خواندن ، حال و هوای بعد اتمام کتاب و دیدی که به آدم میده خیلی مهمه. شخصا تجربه اش کردم. نمی دانم چرا برخی حتی با خودشان هم درحال مسابقه هستن و فقط با چوب خط ها و کمیت ها کار دارن. راستش این بخش رو هم تجربه کردم!

مستانه

سلام دیر رسیدم ولی عوضش تازه نفسم شروع کردم به خوندنت نوشته هات زیباست

لادن

دقیقا همینطوره ، بعضی وقت ها بعد از خواندن احساس میکنی زلزله شده

ميله بدون پرچم

سلام من هم با مداد موافقم [لبخند] البته جاي نگراني نيست چون حال و هواي مورد نظر با عشق به خواندن رابطه دارد (و قطعن نه با آمار) ياد هاينريش بل و اون داستان كوتاهش به خير... [نیشخند]

تبسم

یکجورایی توی روشنفکری همین رو میخواستم بگم که البته نتونستم خوب بیان کنم، آیا واقعا کتاب به من قدرت درکی بیشتر از آدمهای ساده همسایه رو داده یا می دهد؟ یا برعکس فقط توجیهی کردم که بجا نبود. بهر حال تقصیر منه نه کتابها